Tijd speelt een belangrijke rol in de conceptuele projecten van Germaine Koh. Onopvallend verspreiden ze zich over een groot publiek dat ze niet eens direct als kunst zal herkennen. Ze vinden betekenis in een opeenvolging en voortzetting van vluchtige momenten en voltrekken zich over een periode van maanden of zelfs jaren. '30 FPM' (1999) is zo'n project, ditmaal voor de krant. Een maand lang wordt elke dag een foto op dezelfde plek in een krant afgedrukt. De foto's hebben geen bijzondere relatie tot elkaar – het zijn afbeeldingen van willekeurige objecten en situaties uit Koh's dagelijkse omgeving – maar vormen uiteindelijk vanzelf een verband. Het verhaal dat ontstaat, is vergelijkbaar met een super slow-motion film, die zich in werkelijke tijd afspeelt. Maar in plaats van 30 frames per seconde bestaat hij uit dertig frames per maand. 'La Pièce' (1999) is een acht uur durende video, die zich in werkelijke tijd en ruimte lijkt af te spelen. Aan het hoofdeinde van een tafel staat een kleine monitor. De bezoeker kan er tegenover plaatsnemen. Er zijn langdurige, real-time shots te zien van twee openbare bankjes waarop een groep van vier mannen verpoost. Ze eten, drinken, praten, kijken naar wat er om hen heen gebeurt. Het weer verandert, andere mensen voegen zich bij hen en gaan weer weg, de nacht valt en de dag breekt aan. Als de bezoeker de tijd uitzit, is hij niet langer observator van de mannen maar wordt een van hen. 'Trek' (1997) toont een aantal episoden uit het 'leven' van een papieren servetje. Het wordt gevolgd op een onvoorspelbare reis door een aantal anonieme stadsgezichten. Meegevoerd door de wind lijkt het vanuit zichzelf te vliegen, te dartelen en bijna te ademen. Het onbeduidende object krijgt een eigen identiteit toegekend, waardoor de video het elan verwerft van een grootscheepse avonturenfilm.
 Nathalie Zonnenberg
|
Germaine Koh ° 1967, Georgetown (Maleisië)
Lives and works in Toronto (Canada)
|
|
1 9 9 9 
