A R C H I E F2 0 0 0  
.18home
  Linda Wallace
Lovehotel: Formula for the Emergence of the New
  Australië 1999
videotape – 6:47 min
 
I connect, I communicate, I dominate, therefore I am.
Suck my code, baby!

Ze zijn alweer wat uit de aandacht weggeglipt, maar waren de helderste exponent van de nieuwe elektronische ruimte, de MUD's en MOO's van de jaren negentig. Op tekst gebaseerde virtuele omgevingen, waarin gebruikers (de connotatie met junks is hier niet geheel misplaatst) hun creativiteit en persoonlijkheid de vrije ruimte konden geven. In 'Lovehotel…' gebruikt Linda Wallace de ervaringen van Francesca da Rimini, beschreven in haar boek 'Fleshmeat', als uitgangspunt voor een exploratie van het ontstaan van nieuwe locaties van interactie. Meer en meer raakt de publieke ruimte doordrongen van media: in- en uitgangen in de vorm van terminals en ATM's geven toegang tot dataspace, mobiele telefonie fuseert de elektronische met de fysieke ruimte. Ook in de manier waarop ons leven en onze leefomgeving worden ingericht en ingedeeld beginnen de structuren van de elektronische media zich af te tekenen. In een mix van oude en nieuwe technologie en videomateriaal vermomd als computerdata, presenteert Wallace een gelaagd beeld van de veranderende publieke ruimte. Ze toont beelden van media in een alledaagse context, maar overschrijft ze letterlijk met meanderende gedachten van een entiteit uit het virtuele domein. Flarden tekst rollen over het scherm en benadrukken een pijnlijk gebrek aan controle. Als op een slecht afgesteld beeldscherm fikkeren beelden voorbij. De komst van het nieuwe wordt in 'Lovehotel…' met enige terughoudendheid ontvangen. Wallace citeert opwindende passages uit Da Rimini's erotische ontmoetingen in LambdaMOO – Puppet mistress leidt haar slaven rond in haar virtuele boudoir. Maar tegelijkertijd communiceert ze het gevoel dat het nieuwe zich heimelijk in ons leven heeft binnengedrongen en vertrouwde codes en conventies onherstelbaar wijzigt. De relaties die we in het nieuwe domein aangaan zijn van een nieuwe, nog nauwelijks herkenbare orde. I connect, I communicate, I dominate, therefore I am. Suck my code, baby! Enter: Dollyoko…

– Geert-Jan Strengholt
Linda Wallace, 1960, Sidney (Australië)
Woont en werkt in Sydney en Canberra (Australië)

Top