Sophie Whettnall was afgelopen jaar de jongste laureaat van de Prijs van de Belgische Schilderkunst 1999 in het Paleis voor de Schone Kunsten in Brussel. In tegenstelling tot wat de naam van de prijs doet vermoeden, waren de schilderijen in de minderheid en maar eisten video en fotografie een nadrukkelijker plaats op. Algemeen gezien, is Whettnalls werk in de eerste plaats autobiografisch. Alles wat ze zelf meemaakt of vanaf de kantlijn observeert, kan onderwerp van haar werk worden. Bij deze door de jury als uitmuntend beoordeelde tentoonstelling maakte zij de videotriptiek 'Scenes d'attente'. Op drie grote beelden ziet men slechts een publiek dat in een concert- of operazaal op een uitvoering zit te wachten, die echter niet komt. We horen enkele minuten geroezemoes en vervolgens een daverend applaus. Tussendoor zien we uitgelichte vierkantjes, waardoor de aandacht nog meer op het publiek gevestigd wordt Een ander werk van Whettnall uit 1999 is 'Road Stretch', een diptiek installatie. Het werk wordt opgebouwd in een spel met perspectief en vluchtpunten, om het gegeven realiteitskader te overstijgen en de horizon van een fysische ruimte te openen naar een oneindig veld van ruimte en beleving. 'Road Stretch' is eveneens autobiografisch getint: het dagelijkse verkeer en de wegen waarmee we te maken hebben. We zien een diptiek van twee verschillende wegen c.q. landschappen, gefilmd vanuit het rechter autoraam. Aan de ene kant een kalkstenen rotslandschap met paaltjes langs de weg waardoor een ritmisch beeld ontstaat. Aan de andere kant een graslandschap met langs de weg een blauwe statische vangrail die als een constante door het beeld glijdt. Whettnall vindt haar inspiratie in voorvallen en situaties die ze observeert. Interessant is dat ze in haar werk tot nu toe niet refereerde aan de mediakunst of aan de media in het algemeen.
– Erwin Nyboer |
Sophie Whettnall, 1973, Brussel (België)
Woont en werkt in Brussel (België)
|
|
2 0 0 0 
